Τσιφτάς, ένα ακόμη τσιχλόνι(;) - video κελάηδημα

Τσιφτάς (Saxicola rubetra) - Το μεγαλύτερο τσιχλόνι ή μήπως δεν είναι τσιχλόνι;

Τσιφτάς. Το πουλί με τον ιδιαίτερο ήχο, αυτό το χαρακτηριστικό τσιπ τσιπ όταν πετάει. Τόσο χαρακτηριστικό που αν δεν ξέρετε και σας πουν αυτό είναι Τσιφτάς, δεν υπάρχει περίπτωση να το ξεχάσετε. 

Σύμφωνα με την επικρατέστερη άποψη είναι ένα ακόμη είδος τσιχλονιού. Οι επιστήμονες το κατατάσσουν στις Εμπεριζίδες (που είναι όλα τα τσιχλόνια) και στην Ελλάδα έχουμε το υποείδος Emberiza calandra. Όμως, υπάρχει αμφισβήτηση όσον αφορά αυτή την ταξινόμηση που τον κατατάσσει σε άλλη οικογένεια. 

Αμφισβήτηση βάσιμη κατά τη γνώμη μου. Ο Τσιφτάς έχει κατ' εμέ δύο βασικές διαφορές με τα υπόλοιπα τσιχλόνια. Είναι αρκετά μεγαλύτερος και δεν έχει φυλετικό διμορφισμό. Το μέγεθός του είναι περίπου 1,5 φορά μεγαλύτερο από των υπόλοιπων τσιχλονιών και ενώ σε όλα τα τσιχλόνια, το αρσενικό είναι διαφορετικό από το θηλυκό, στον τφιφτά τα δύο φύλα είναι ακριβώς ίδια. 

Στη χώρα μας τον βρίσκουμε και με τις ονομασίες: Τσιφτιάς, Καμποσταρήθρα, Καμποτσίχλονο, Γαϊδουροσταρήθρα, Φίστης. 

Ο Τσιφτάς (Saxicola rubetra), γνωστός διεθνώς ως Whinchat, είναι ένα μικρό αλλά ιδιαίτερα κινητικό στρουθιόμορφο πουλί της οικογένειας των Muscicapidae (μυγοχάφτες). Στην Ελλάδα τον συναντούμε κυρίως την άνοιξη και το φθινόπωρο, καθώς είναι καλοκαιρινός επισκέπτης και διαβατικός μετανάστης, που φωλιάζει στη βόρεια και κεντρική Ευρώπη και ξεχειμωνιάζει στην υποσαχάρια Αφρική.

Πληροφορίες και αναγνώριση

Ο Τσιφτάς έχει μήκος περίπου 12–14 εκ. και διακριτική, αλλά όμορφη εμφάνιση. Ξεχωρίζει από το ανοιχτόχρωμο φρύδι πάνω από το μάτι, το καφεπορτοκαλί στήθος και τα πιο σκούρα καφέ-μαύρα φτερά στην πλάτη. Συχνά κάθεται σε εμφανή σημεία, όπως κορυφές θάμνων ή χαμηλά πασσάλους, από όπου επιτηρεί το έδαφος για τροφή.
Προτιμά ανοιχτές εκτάσεις με χαμηλή βλάστηση, λιβάδια, αγρούς, φρυγανώδεις περιοχές και άκρες δασών. Η παρουσία του συνδέεται με περιοχές που έχουν χαμηλή ανθρώπινη όχληση και επαρκή έντομα.

Είναι κυρίως εντομοφάγος. Τρέφεται με έντομα όπως σκαθάρια, ακρίδες, κάμπιες και μικρές μύγες, αλλά και με αράχνες. Την τροφή του τη συλλαμβάνει είτε στο έδαφος είτε με σύντομες πτήσεις από χαμηλές θέσεις επόπτευσης.

Μετανάστευση

Είναι έντονα μεταναστευτικό είδος. Την άνοιξη επιστρέφει από την Αφρική στην Ευρώπη για αναπαραγωγή, ενώ το φθινόπωρο ξεκινά το μακρύ ταξίδι προς τις περιοχές διαχείμασης στην υποσαχάρια Αφρική. Η μετανάστευση του Τσιφτά αποτελεί ένα από τα εντυπωσιακά παραδείγματα διαπεριφερειακής μετακίνησης μικρών πουλιών.

Εχθροί

Στη φύση, οι βασικοί εχθροί του είναι αρπακτικά πουλιά όπως γεράκια και κουκουβάγιες, αλλά και μικρά σαρκοφάγα θηλαστικά που μπορούν να καταστρέψουν φωλιές. Επιπλέον, η απώλεια βιοτόπων λόγω εντατικής γεωργίας αποτελεί σημαντική απειλή για το είδος.

Την άνοιξη γίνεται υπέροχος τραγουδιστής, που μπορείτε να δείτε και να ακούσετε στο video παρακάτω:

Στην Ελλάδα έχουμε δει 13 είδη τσιχλονιών: 

Πολύ Συχνά (Επιδημητικά ή πολύ κοινά Μεταναστευτικά)

1. Τσιφτάς: (Το πιο κοινό, παντού σε ανοιχτές εκτάσεις όλο τον χρόνο).
2. Αμπελουργός: (Πολύ κοινός το καλοκαίρι).
3. Σιρλοτσίχλονο: (Κοινό όλο τον χρόνο σε θαμνότοπους).
4. Βουνότσιχλονο: (Κοινό σε ορεινές και βραχώδεις περιοχές).

Τακτικά / Τοπικά Κοινά (Εποχιακά)

1. Σμυρνοτσίχλονο: (Πολύ κοινό το καλοκαίρι, κυρίως στα νησιά και την Ανατολική Ελλάδα).
2. Βλαχοτσίχλονο: (Κοινό καλοκαιρινό μεταναστευτικό σε ημιορεινά).
3. Βαλτοτσίχλονο: (Τακτικός χειμερινός επισκέπτης σε υγρότοπους).
4. Χρυσοτσίχλονο: (Κυρίως τον χειμώνα στη Βόρεια Ελλάδα, λίγα ζευγάρια φωλιάζουν).

Σπάνια / Περαστικά (Τυχαίοι επισκέπτες)

1. Ελατοτσίχλονο: (Πολύ σπάνιος χειμερινός επισκέπτης από τον Βορρά).
2. Νανοτσίχλονο: (Σπάνιο περαστικό κατά τη μετανάστευση).
3. Σημυδοτσίχλονο: (Εξαιρετικά σπάνιο περαστικό).
4. (Μεγάλο) Καλαμοτσίχλονο: (Σπάνιος επισκέπτης).
5. Φρυγανοτσίχλονο: (Εξαιρετικά σπάνιο, με ελάχιστες καταγραφές).

Δείτε εδώ αρκετά από τα θαυμαστά πουλιά που έχουμε στην Ελλάδα